شاهنظر

X

شاهنظر


	آنچنان در منی که خود را در حریم شخصیت گم کرده ام \|+\| نوشته شده توسط سیاوش امامی در شنبه دوم اردیبهشت 1391 \|


	جلگه ای سبز شیارمی در بهار و قرقاولان در پهنه ی مه رودخانه ای روان بر چشمهای غزال و کبوتران بیتاب بر دانه های بلوط دیگر مجال خودنمایی مچه نیست شیارم:نم نم بارن مچه:برگی که شکارچیان برای فریب دادن صدای پرندگان را تقلید میکنند \|+\| نوشته شده توسط سیاوش امامی در سه شنبه بیستم اردیبهشت 1390 \|


	هر بار زندگی ام را نشاء کرده ام و درد را وجین اما در هنگام برداشت ملخ ها به تحصن مینشینند \|+\| نوشته شده توسط سیاوش امامی در جمعه پنجم آذر 1389 \|


	سکوتت ضربه ایست بر اقبال خاموشم و لاک تنهاییم به وسعت دردیست که نمی شکند باهیچ تبسمی در کشتزار عمر همچو مترسکانی زندانی ام و کلاغان به یغما میبرند خوشه های عشق را و من تنها به لختی مزرعه مینگرم در نگاهی صلیب کشیده \|+\| نوشته شده توسط سیاوش امامی در دوشنبه هفتم تیر 1389 \|


	مقاومت زندگی سرشار از تلاش ومبارزه است مبارزه با تمام نابرابری ها ستم اجتماعی وتلاش برای زیستن و چیرگی برطبیعت وساختن یک زندگی بهتر.سه عنصرجوهرزندگی کار.مبارزه وعشق است. کار و مبارزه خود دوشکل ازیک حرکتند.کاریعنی مبارزه با طبیعت برمبنای نیاز هستی انسان ومبارزه برای از میان برداشتن موانع اجتماعی. عنصر سوم عشق یعنی عشق به آزادی و عشق به زیبائی وپاکی و...... سرود یاآوازهماهنگ تولید اجتماعی درمزرعه وکاویدن دل زمین و پاشیدن دانه وحرکات هماهنگ کشیدن تور ماهیگیری. صدای هماهنگ دوشیدن گوسفندان خاستگاه سروداصیل و مردمی ست. این سرودها حکایت از حماسه هاست. حکایت دلاوریهاست حکایت حرمان و غم وشادی توده هاست. هرچندگاه ازمیان توده ها قهرمانی برخاسته وبرعلیه طبقات ستمگر جنگیده اما وقتی که نابود شده است. توده ها باور نداشته اند از اوسطوره ساخته اند و این اسطوره برای اینکه بماند با زبان شعر همراه با کار دسته جمعی به آن ریتم و آهنگ داده اند. نمونه هایی ازاین ترانه سرودها آن زمان که بنهادم سربپای آزادی دست خود زجان شستم ازبرای آزادی تامگربدست آرم دامن وصالش را میدوم بپای سر درقفای آزادی درمحیط توفانزا ماهرانه در جنگ است ناخدای استبداد باخدای آزادی دامن محبت را گرکنی زخون رنگین میتوان تو راگفتن پیشوای آزادی سروده های به زبان طبری وگیلکی (بیه) چپون بی لله وا بی دست چوسگ چتی شوچربوره کاله مشت ورگ خونش لله وا بیارده در کوه سگ لوعه هسه چپون کمک رفقون ماه دربیمویار نیمو آی که بونه.جان که بونه رفقون شو درا چه روز نبونه کهریابورتیمارهاکنیم یار بخت راه ربیشارهاکنیم یار زمبی فنربهیریم شودکفیم کهنه منگورمارمارهاکنیم یار نماشون صحرا هی نالش انه گلیله مثل ورف و وارش انه هرچی کشمبی این نامردمونر وشتر امه تن خون جوشش انه سحرگدار ونگ طلاهون چمرکله ونگ چاربیدارون کاله ره تش دوسه لله چا چپون کوه تک انم ابرو تش وخون رفقون ماه دربیمویارنیمو چقدرجنگل خوسی .ملت واسی. خسته نوبستی تره گومای میرزا کوچک خانای می جان جانانای تره گومای سردار گیلانای خودا دنه ازترس دشمن. ازترس دشمن. نتانم خوفتن تره گومای میرزاکوچک خانای می دیل آویزانای تره گومای سردار گیلانای چره زودترا نایی.توتندترانایی.تنها بنایی ملت گیلانای بیدادای روح وروان.تی ریش قوربان. به هم نوانان تی کاس چومانای اما رشت جغلان ایسیم تی فرمان بیشیم تی قوربان می جان جانای دیرا بوسته پاووشته دکون اسب زین بکون جنگل میانای \|+\| نوشته شده توسط سیاوش امامی در دوشنبه سوم اسفند 1388 \|